Terence Mckenna
Terence Mckenna was een van grootste intellectuelen van de vorige eeuw. Hij was behalve mathematicus en etnofarmacoloog een groot gebruiker van cannabis en psychedelica. Hij schreef er boeken over en gaf lezingen.
McKenna verwacht het Transcendentale Object aan het eind van de tijd in 2012. Als we op aarde blijven doen, wat we nu doen, lopen we tegen deze barrière te pletter. De ideologieën zijn bankroet en de wetenschap is in verwarring. Wat moeten we doen?
McKenna woonde met zijn gezin in de jungle van Hawaii en was van de buitenwereld afgesloten. Op 51 jarige leeftijd is een tumor hem fataal geworden. Enkele weken later brandde zijn bibliotheek uit. Vlak voor zijn dood merkte hij voor de camera op, "Het was een leven waard om de informatie van de plantenwereld aan de mensheid door te geven." Terence McKenna was een heel bijzonder mens.
Indira heeft van de audio hierboven een deel (40 minuten tekst) getranscribeerd en in het Nederlands vertaald. Enjoy!
________________________________________________________
TERENCE MCKENNA, NEW YORK CITY 1994 (21:00-59:00 min)
________________________________________________________
"Het universum bevindt zich in een asemptotische soort versnelling. En hierop is totaal geen acht geslagen. Niet alleen dat, het wordt door de wetenschap ontkend. De wetenschap zegt, dat alle interessante dingen zijn gebeurd aan het begin van de geboorte van het universum in hele korte tijdperken, waarin een aantal fysieke staten kwamen en gingen, waarin een aantal natuurwetten elkaar overtroffen. Maar na een paar minuten vestigde het universum zich in een gestage afkoeling, zoals wij het om ons heen waarnemen. En verder zegt de wetenschap, dat in een onbevattelijk verre toekomst de sterren zullen opbranden, de entropische hittedood zal inzetten, alle structuren zullen oplossen en dat het hele zaakje zal verdampen als een Alkasältzer tablet in een glas water.
Om een dergelijk entropisch beeld van het universum te kunnen vasthouden moet je het belang van biologie volkomen negeren. We leven toevallig rond een hele stabiele ster, die waarschijnlijk een levensduur heeft van zeven of acht miljard jaar. Dit heeft ons echter een vals gevoel gegeven van de stabiliteit en het draagvermogen van materie. De meeste sterren worden niet ouder dan een half tot een miljard jaar. Op deze kleine planeet is het leven gedurende 1,5 miljard jaar actief geweest. Het leven als een proces met [...] is zo hardnekkig als de sterren zelf. Eigenlijk nog meer.
Welnu, we weten, dat sterren eenvoudig grote kernreactors zijn, die uiteindelijk al hun brandstof verbruiken en ermee stoppen. Maar wat leven is, daarover zijn we het helemaal nog niet eens. Laat staan over intelligentie! Leven en intelligentie zijn de troefkaarten in het universele dek kaarten. We willen nu een planetaire civilisatie worden, we willen eeuwen lang electronische informatie opslaan. En we doen pas mee aan dit multiculturele spel sinds ongeveer vijftig jaar.
Het is duidelijk, althans voor mij, dat het leven een proces is, dat van even groot belang is voor de vormgeving van de uiteindelijke bestemming van het universum, als natuurkunde en chemie. En dat daarin ook intelligentie een rol speelt.
Nou, als je een universum hebt, dat doorbouwt op verkregen novelty (complexiteit en informatie) en dat zich steeds sneller en sneller opbouwt, dan heb je een universum, dat zijn aandeel in de tijd verbruikt, als het ware. Een universum, dat zich veel sneller naar zijn eind werkt, dan de wezens, die zich er middenin bevinden, kunnen vermoeden. En ik zei eerder, dat je om nog een sprankje hoop te kunnen hebben de hele wetenschappelijke voorstelling van het universum zal moeten dumpen.
Je moet tevens je eigen menselijkheid veel serieuzer nemen. Om ons de morele verplichting aan onszelf en elkaar te laten ontvluchten heeft de wetenschap de vergankelijkheid van de menselijke ervaring verkondigd. Dat we waren ontstaan op een klein planeetje bij een oninteressante ster in een doodgewoon melkwegselsel. We zijn niet meer dan dieren. We zullen tot ontwikkeling komen. We zullen tekeer gaan. We zullen een smerig spoor achterlaten en dat was het dan. Daarom moet het discussiëren over hogere waarden, liefde, ethische verplichting, enzovoort, verschrikkelijk ouderwets lijken.
Ik heb een totaal ander gezichtspunt. Ik ga terug naar de humanisten van de Renaissance. Ik denk, dat de mensen op deze planeet en het soort samenleving, waarin we leven, een voorbode is van een naderende... eh, ascentie naar hogere niveau's van novelty.
Niets komt onaangekondigd. Niets komt onverwacht, als je weet hoe je de tekenen moet lezen. Gedurende een zeer lange tijd is de mensensoort aan elkaar geklit en eisen technologie voor de manipulatie van energie, terwijl ze hun bevolking ongebreideld laten uitdijen om een onafgebroken culturele en technologische innovatie te bewerkstelligen.
De aanwezigheid van onszelf op deze planeet is het grootste bewijs, dat een of ander transcendentaal proces hier naartoe onderweg is.
Als dit een planeet was van apen, gletsjers, vlinders en kuddes kariboe's, zou de Darwiniaans evolutie - weliswaar met een paar tweaks - volkomen adequaat zijn om te verklaren, wat hier gaande is. Maar een acceleratie van het proces binnen een beperkt biologisch domein, dat ongeveer een miljoen jaar geleden is begonnen, is voor mij een teken, dat we nu de korte tijdperken binnen gaan. Daarmee bedoel ik de perioden, waarin de evolutie van novelty zo snel plaats vindt, dat overgangen van het ene domein naar het andere in feite in één mensenleven kunnen worden waargenomen.
Je moet een enorme intellectuele... eh, acrobatiek aan de dag leggen om te ontkennen, dat we met een snelheid van duizend kilometer per uur op een catastrofe afdenderen zonder dat iemand in staat is erachter te komen waar de remmen zitten.
Volgens mij zijn regeringen, wetenschappelijk industriële democratieën, eenvoudig bezig leiding te geven aan de terreur van de apocalyps, want ze hebben geen flauw vermoeden hoe ze de processen, die ze op gang hebben gebracht, moeten besturen en onder controle houden: bevolkingsaanwas, exploitatie van grondstoffen en mineralen, vervuiling van het milieu en het aanjagen van middenklasse verwachtingen in de harten van miljarden verarmde mensen in de Derde Wereld.
De instituten, die deze situatie hebben gecreëerd, hebben geen idee hoe ze dit moeten besturen en beheersen. Daarom komt er geen enkele vorm van leiderschap uit de top en daarom wordt alles naar een statische staat toegeleid.
Tegelijkertijd maakt de technologie - het downloaden van ideeën van mensen in het domein van de materie - ontegenzeggelijk en de klok rond vooruitgang. Ik bedoel, we hebben hardware, waarvoor we nog niet over de geschreven software beschikken. We hebben geen idee hoe we ons voordeel kunnen doen met de machines, die nu reeds zijn geïnstalleerd.
Er wordt geen planning gemaakt voor de evolutie van het integreren van onszelf in de technologie. Iedereen is vrij om alle soorten software, waarin ze zin hebben, te schrijven. Daarom kan niemand de gevolgen van deze technologische ontwikkeling voorzien, waar software, wetware, hardware aan elkaar worden gekoppeld. De planeet is gekrompen tot een enkel informatiepunt.
Het verstrijken van iedere dag, iedere week, brengt ons dichter en dichter bij een soort informationele tendentialiteit met elkaar. Welnu, ik geloof, als we het voorschrift, dat niets onaagekondigd plaats vindt, volgen, dat we uit hetgeen nu met ons gebeurt kunnen extrapoleren naar dit avontuur in transformationele novelty, die zich nu met een dermate aanwezigheid vlak vóór ons bevindt, dat deze een enorme schaduw werpt over het driedimensionale landschap van het historische wordingsproces.
En wij, modernen, hebben hiermee een groot probleem, want de enige vocabulair, die we hebben om met zoiets als dit te kunnen omgaan, is de vocabulair van ongeloofwaardige religies, die in discrediet zijn geraakt.
Vóór de opkomst van de wetenschap, vóór de opkomst van de technologie, toen de religies nog heersten over een veel tragere en gemakkelijk te besturen wereld, zagen grote denkers uit alle overtuigingen door middel van meditatie en goddelijke inspiratie, of wat dan ook, dat het avontuur van de mens een trip was van het demonische naar het goddelijke. En dat de geschiedenis op de een of andere manier het toneel was voor de verlossing van de mens. Dit wereldbeeld ging ten onder met de opkomst van het seculiere kapitalisme en de industriële democratie.
En toch, juist op het hoogtepunt van het traject van de onderneming van wetenschap en materialisme komt er nieuws uit het regenwoud, van de aboriginals uit de wereld, dat er nog andere technologieën bestaan, die er op zijn minst al zijn sinds de laatste ijstijd. Het zijn neurotechnologieën: quasi symbiotische relaties met planten, farmacologische benaderingen voor het manipuleren van het menselijk geheugen, aspiratie, statische kwesties, enzovoort.
Deze psychedelische intimidaties zijn aan ons gepresenteerd als naïeve bijgeloven van primiteiten, als het landschap van het Jungiaanse onderbewustzijn, als chaotische gebeurtenissen in het menselijk brein/verstandsysteem, enzovoort. Het zijn allemaal reductionistische verklaringen.
Ik geloof, dat deze psychedelische staten in feite ascenties zijn naar een hogere hiërarchie van informatie. En met 'ascenties' bedoel ik het woord in de dimensionale context, als mathematisch idee, dat we hier in een driedimensionale matrix zijn geïmplementeerd. Het verleden verbleekt tot onkenbaarheid. De toekomst verbleekt tot onkenbaarheid. En alleen de paar interessante processen op afstand, zoals zonsopkomst en de getijden, kunnen vol vertrouwen naar de toekomst worden gedelegeerd.
In tegenstelling hiermee zien sjamanen een hyperdmensionaal universum vol informatie. Ze zien het verleden, de oorsprongen. En ze zien het doel, de culminatie. De plek, waar de Oroboro slang zijn eigen staart in zijn bek neemt.
Wij, die zitten opgesloten in een lineaire geschiedenislijn, kennen dit perspectief niet. In plaats daarvan hebben wij een onmetelijke angst... een onmetelijke angst... voor de toekomst. We brengen de onkenbare toekomst in kaart met de veronderstelde ervaring van onze eigen dood, en omgekeerd. En we bouwen een universum, dat wordt gekenmerkt door existentionele ravijnen: de onbekende toekomst, de onvermijdelijkheid van de dood, en de onmogelijkheid van het intellectueel assimileren, wat dit betekent.
Sjamanisme is niet zo. Sjamanisme is een holografisch gezichtspunt. Fractals zijn structuren, waarvan de substructuren zijn ingebed.
Dus de loop van de geschiedenis van een heel volk kan worden gekend door te kijken naar de geschiedenis van een individu, of een familie. Alle subsets refereren aan alle niveau's eronder en erboven. Dit is totaal iets anders dan het soort lineaire geschiedenis, die wij krijgen in een hiërarchische, wetenschappelijke maatschappij. Het is veel kenmerkender voor ervaring.
Dit is een belangrijk punt, want de twee fenomenen, die ik onder jullie aandacht probeer te brengen en die pleiten voor hoop, zijn de rechtstreeks waarneembare accumulatie van novelty en de rechtstreeks waarneembare acceleratie van die accumulatie van novelty.
Nou, let op de woorden 'rechtstreeks waarneembaar' (self-evident). Om deze dingen waar te nemen hoef je geen gevorderde wiskunde te hebben gestudeerd. Dit zijn geen zaken, die worden onthuld aan de bezitters van postdoctorale titels. Dit zijn zaken, die je kunt weten door de wereld aan te voelen.
De structuur van een lineaire samenleving heeft het individu ontmanteld. We hebben ons allemaal het idee laten aanpraten, dat we sociale atomen zijn in een machine, die sneller loopt dan wijzelf en voor een groter doel, dan wij kunnen bevatten.
Dit is natuurlijk lariekoek. Naarmate je je verder verwijdert van het individu, zakt het bewustzijn over hetgeen er aan de hand is naar steeds lagere, amoebe-achtige niveau's. We hebben het bewustzijn van het kabinet Giulliani... [publiek lacht], het bewustzijn van de Amerikaanse regering. Kijk, als de spoeling dun wordt, wordt alles steeds primitiever, steeds meer eenvoudig een kwestie van stimulus en response (prikkel en reactie).
Maar jij, het verondersteld betekenisloze atoom in het centrum van dit proces, maakt hele subtiele beoordelingen, neemt allerlei soorten informatie tot zich, vergelijkt, contrasteert, weegt, begrijpt, zoekt naar bewijs. Dit is de meest subtiele vorm van denken, die plaats vindt. Maar we eisen niet ons verstand terug. We zoeken naar geïnstitutionaliseerde begeleiding. Maar toch waren het de instituties, die ons naar dit moment hebben toegeleid...
Het karakter van deze volgende sprong vooruit naar de novelty kan naar mijn mening gemakkelijk worden onderscheiden. Het betreft het wegvallen van gebondenheden, het wegvallen van grenzen. Dat is wat nu gebeurt.
Dit is de reden waarom grote rijkdom en grote armoede met elkaar om de tafel moeten gaan zitten. Dit is de reden waarom de Eerste Wereld en de Derde Wereld met elkaar overeen moeten komen. Dit is de reden waarom homo's en hetero's met elkaar tot overeenstemming moeten komen. Er is het wegvallen van hokjes gaande.
Dit is al heel lang gaande. Maar het heeft eerst onze perifere technologiën aangetast praktisch zonder het op te merken.
VALS-EGO
We zijn gegaan van een wereld, waar informatie zich voortbewoog met de snelheid van een galopperend paard, naar een wereld, waar alle informatie tegelijkertijd aanwezig is. Ruimte is slechts een illusie van de straat. Iedereen met een computernetwerk en al zijn verbindingen weet, dat de wereld een soort virtueel punt is geworden. En toch houden we vast aan de meest giftige fictie om uit de ervaring van overheersing te komen. Het is de fictie van het individuele ego.
De instandhouding van de illusie van vals-ego zorgt voor een zachte overgang naar een Nieuwe Wereldorde. Want mensen staan met één been in de gedematerialiseerde, collectivistische, virtuele, gevoelsmatige, op ervaring gebaseerde toekomst, maar ze hebben ook nog één been in het consumentenfetisjistische, geobjectiveerde, geconstipeerde, lineaire, hebberige, klassenbewuste, seksbewuste, rassenbewuste verleden.
En ieder van ons vormt een eenheid van deze kenmerken. Ieder van ons probeert een soort... legering te maken van onze verborgen, dysfunctionele, culturele verleden en de onwaarschijnlijk uitdagende, niettemin schrikaanjagende, dimensionalistische, grenzenloze, polymorfische, polyamere toekomst.
En wat mij betreft is de rol, die de psychedelica hierin spelen, van cruciaal belang. Ze zijn namelijk de catalysators voor verandering. Als je niet even hard meeholt met de algemene vloedgolf van novelty, brengen de psychedelica je op snelheid [publiek lacht]... De samenleving zal gaan van uitermate onbegrijpelijk en verschrikkelijk naar gewoon verschrikkelijk!
Als je wel op snelheid bent met de culturele vloedgolf en je neemt op dat moment psychedelica, wordt je... eh, een bron van kalmte, die een weten verspreidt.
HET TRANSCENDENTALE OBJECT AAN HET EIND VAN DE TIJD
Want je moet je niet vergissen! Naarmate we de afstand sluiten met het Transcendentale Object aan het eind van de tijd, ontstaat er een grote hoeveelheid opgehoopte vibratie op de hoofdstructuren van het sociale vliegerpapier. Als het vliegerpapier niet tijdens de vlucht kan worden bijgesteld, zullen we aan stukken worden gereten op het moment, dat we deze barrière ontmoeten.
H.J. Wells zei in 1905, "Geschiedenis is een wedloop tussen opvoeding en catastrofe." Het wordt een photo finish [publiek grinnikt]. Als we het nog net op het nippertje halen en de natuur komt tot het besluit, dat intelligentie nooit meer aan het spel mag meedoen, is dat een geweldige tragedie, want we gingen niet ten onder zonder strijd. We hebben de technologieën, de ideologie, het mededogen voor elkaar. We zijn geen verloren zaak, nog niet. Maar we kunnen wel verloren gaan...
En dan zeggen mensen, "Nou, wat moet er dan worden gedaan?" Weet je wel. Het is de Tolstoiaanse kwestie, "Welnu, wat moet er worden gedaan?"
Ik ben door dat hele gedoe gegaan van Berkeley [Universiteit in Californië] in de jaren zestig en al die dingen en ik ben zeer beducht voor opgestreken politieke voorschriften over wat moet worden gedaan. Ik bedoel, we zagen, dat de beste impulsen in het marxisme uitliepen op de meest verschrikkelijke, geregimenteerde en totalitaire maatschappijen. Goede wil is niet genoeg. Dus wat moeten we doen?
Volgens mij is het antwoord hierop niet alleen 'niets', maar aanzienlijk minder dan niets... [publiek valt uit zijn stoel van het lachen]. En wat ik daarmee bedoel is, dat de ware oplossingen voor onze problemen zich bevinden in een reeks negatieven.
NIET GELOVEN
Ideologie heeft deze planeet vergiftigd. Ideologie is bankroet. Het is een oppervlakkig spelletje. Het is een schimmenspel. Het is alleen voor Marx... en Marx! Het is beneden je waardigheid als een LICHAAM om je met ideologie in te laten. En trouwens, waar staat met grote letters geschreven, dat de sprekende aap de aard van het zijn moet leren begrijpen?
Geloof is dus een onvoorstelbare blindganger bij het zoeken naar intellectuele waarheid, want geloof sluit APRIORI het GELOOF in de GEDACHTE in. Dit is zelfbeperking. Je bent je eigen politieagent geworden. En de ideologieën van de twintigste eeuw zijn zo oppervlakkig en in elkaar geflanst - en giftig voor menselijke waarden - dat ze het sowieso niet waard zijn om in te geloven. We moeten ons dus deconditioneren van geloof.
Sommigen noemen het cynisme. Ik noem het gezond verstand. Ik ben geen cynisch persoon. Maar ik kan wel de Shit van de Shinola onderscheiden! En ik verwacht niet, dat de mensen, die dat niet kunnen, veel respect krijgen van de rest van ons...
Wat wil het zeggen, als je een optimist ben en dat dat betekent, dat je niet het verschil mag benoemen tussen schoenpoets en faecaliën. Dat is belachelijk! Goed, geloof dus niet!
Het volgende, dat eruit voortkomt, is een sterker verbod,
NIET VOLGEN
Volgen is een smakeloze situatie om je in te bevinden. HUISDIEREN volgen. VICE presidenten volgen. En slechte daden volgen! Dus waarom zou je volgen?
Al deze guru's, gachee's, rochie's en rishi's zijn flipflap artiesten. Ze hebben duizenden jaren de tijd gehad om al dit bedrog te verzinnen en het op jou los te laten. Geloof me maar, want ik weet het. Ik ben herstellend van het katholicisme. Je moet [publiek ligt dubbel van het lachen]... jezelf vrijvechten van het geloof en daarna nooit meer volgen. Niet volgen dus. Het is een obsoleet, smakeloos iets en er zit geen enkele menselijke waardigheid in!
Nu komt een moeilijke. Deze is radicaler. Degene, waarvan ik geschokt zou kunnen raken.
NIET CONSUMEREN
Niet consumeren omwille van duidelijke redenen en minder duidelijke redenen. De duidelijke redenen zijn, dat het fetisjisme [obsessieve verafgoding] van objecten, die zijn gemaakt van materie, de planeet kapot maakt. Als iedereen op aarde had wat de mensen hier op de eerste rij hebben, zou er niet voldoende metaal, glas, plastic en olie op de planeet zijn om de miljarden mensen, die nu aspiraties hebben, van deze levensstijl te voorzien.
Al die rommel maakt je trouwen toch niet gelukkig.
Kort geleden had ik een ervaring met mijn '75 Ford Granada, die midden in de nacht in elkaar stortte. Ik moest dus een nieuwe auto kopen. Ik ging een jaar naar beneden en een merk omhoog. Ik kocht een '74 BMW en ik betaalde er maar twee grant voor. Ik garandeer je, als je eenmaal dat kleine ding op het stuur hebt zitten, het vierdelige logo, heb je het negentig duizend dollar model niet meer nodig.
Dit moeten we allemaal doen: ANTIEK KOPEN.
Consumeer niets, dat nog niet gemaakt is. Er is ontzettend veel rotzooi, dat al is gemaakt. Je vindt het overal. Ik zie het in Manhattan, waar ik een [...] vond. Wat wij moeten doen, weet je wel, is onze waarden opnieuw ijken, zodat datgene, wat nieuw is, stinkt. Het is smakeloos, déclassé... onthutsend... datgene, wat je niet in de betere huizen aantreft [publiek grinnikt].
Hoe ouder dingen zijn hoe beter ze zijn. Hier is een stoel van vijftig jaar oud. Mooi! Hier is er een van vijfhonderd jaar oud! Dat is nòg mooier!
We moeten ophouden met consumeren. Ik wil niet suggereren, dat we allemaal afficionados van Chippendale meubilair moeten worden en dat soort dingen. Dat ligt ook niet in de bedoeling. Maar het onophoudelijke fetisjisme [de geilheid] voor consumentenartikelen vernietigt de planeet.
En dan tenslotte... Oh, nee. Niet tenslotte. Er is er nog een na deze, maar een andere negatief... en dit is nog een beetje moeilijker om te doen. Hiervoor heb je een beetje moed nodig, het is verraderlijk.
NIET KIJKEN
We moeten niet kijken. Kijken is een vorm van voyeuristische, sado-masochistische afwijking, die we onszelf toestaan, omdat we denken, dat het zo belangrijk is, omdat er zoveel mensen kijken. Maar volgens mij is dat niet waar. Ik denk, dat kijken op onvoorstelbare wijze je krachten verzwakt.
Miljoenen mensen leven als larven en kijken 6,5 uur per dag naar de televisie. Zolang ze in hun huis blijven hangen en per telefoon hun boodschappen doen, is iedereen blij. Maar deze mensen participeren helemaal niet meer in de samenleving. Ze zijn de doelgroep en ze consumeren. Ze consumeren de media, het amusement, de kleding, de stijlen, de merken. Ze zijn de morons, die het systeem op gang houden. Ik neem aan, dat de meesten mensen, die hier vanavond zijn, dat niet doen. Wij zijn juist degenen, die al deze kwesties aan de orde stellen.
Dat wil zeggen, ik heb het gevoel dat ik dat doe. Ik schrijf boeken. Ik produceer ideeën. Ze gaan de hele markt over. Harper & Bantam kan het niets schelen wat ik schrijf. Zij maken zich alleen druk over de verkoop van boeken. "Product nummer 4328 E sub F, hoe doet dit het in de markt?"
Kijk niet. Want als je kijkt, zit je niet in het centrum der dingen. Ik spreek hier over het terugeisen van de ervaring.
TERUGEISEN VAN ERVARING
Dit is ons afgenomen. Dit is de reden, waarom de nieuwe muziek- en dansculturen zo belangrijk zijn. Daarom is de drugscultuur zo belangrijk. Daarom is de viering van seksuele minderheden zo belangrijk. Dit heeft allemaal te maken met wie je werkelijk bent en wat je WERKELIJK voelt. En daarna ervaren. Je moet weten, dat je geen bezit bent. Je hoort niet bij hem of haar, of hen of het.
Maar ons wordt verteld, dat we moeten integreren, dat we verstandig moeten zijn. Dit is NIET WAAR.
We creëren een wereld, die zich verheugt in diversiteit, die de uniciteit van ieder persoon celebreert. De complexificatie van onze soort is direct afhankelijk van de complexiteiten, die ieder van ons aan het proces bijdraagt. De diversiteit, die zich door de samenleving heen verspreidt, gaat gepaard met het verdwijnen van hokjes en paaltjes en perkjes, gebondenheden en begrenzingen.
Volgens mij is het onvermogen van de wetenschap om iets te begrijpen van mensen in de wereld als een onderdeel van de natuur, om iets te begrijpen van kunst, liefde, haat, aspiratie, angst... het onvermogen om hiermee iets te doen, is het onvermogen om in overeenstemming te komen met het transcendentale aspect van de realiteit. WIJ zijn het beste bewijs, dat er iets buitengewoons ongebruikelijks op deze planeet gebeurt. En dat het niet iets is, dat miljoenen jaren zou moeden duren.
Het begon ongeveer 20.000 jaar geleden. Het is een zelf-ontwikkelend, zelf-expanderend, zelf-definiërend proces. En het maakt geen gevangenen. Er is geen weg terug. Er is geen weg terug vanaf het momentum dat de geschiedenis werd toegevoegd aan het menselijke voorstellingsvermogen. Er is alleen een weg vooruit naar, wat wordt genoemd een voorwaartse vlucht via kunst, via design, via bestuur en integratie. We moeten de pedaal van de kunst op de plank trappen.
We hebben onze gemeenschappen nimmer ontworpen. We hebben onze gemeenschappen nimmer bestuurd, noch ons leven. We hebben nooit geprobeerd een ESTHETISCHE AGENDA te dienen. En daarom hebben we er een puinhoop van gemaakt.
In afwezigheid van een esthetische agenda hebben we een dierenstal op wereldschaal neergezet. Dus nu is het tijd om af te rekenen. En juist op het moment van sluiting is de catalysator een combinatie van technologieën, solide technologieën, en farmacologie. De wereld, die we achterlaten, de wereld, onze mislukte wereld, was een wereld van ideologieën en mechanistische technologieën.
De ideologieën gaan stuk voor stuk het riool in. Marxisme, freudianisme, fascisme. Stuk voor stuk zullen ze in discrediet worden gebracht. Ze kunnen zich niet handhaven en de technologieën kunnen niet worden gehandhaafd. Ze vervuilen, ze ontmenselijken, ze vernielen de planeet.
Er komt een wereld in de plaats, waarin drugs de ideologieën vervangen. Daarom zijn drugs zo angswekkend voor degenen, die ertegen zijn. Daarom zeggen die figuren, "Je wilt ONTSNAPPEN! Je neemt drugs om te ontsnappen!"
- DAT KLOPT! [publiek gaat plat van het lachen]... je wilt ontsnappen aan het fascisme, communisme, socialisme, existentialisme, de fenomenologie en het posititvisme! Al die ellende! Je wilt ontsnappen aan ideologie en terugkeren naar de gevoelde aanwezigheid van het lichaam. Dat betekent drugs en seks en syncopated muziek [applaus].
HET BEËINDIGEN VAN TIJD
En parallel aan deze ontwikkeling in verschillende sectoren van de samenleving is het vestigen van ons voorstellingsvermogen door het bouwen van data bases, die rechtstreeks toegankelijk zijn en die het verleden van de mens direct in het nu plaatsen.
Tot de oplossing van grenzen, waarover ik spreek, behoort de verdeling tussen verleden, heden en toekomst. Dit is wat het betekent om de Newtoniaanse tijd te beëindigen. Het betekent, dat het verleden, het heden en de toekomst een gemeenschappelijk domein worden, waar iedereen wakker wordt voor het feit - dat altijd kon worden waargenomen - dat er eenvoudig niet één verleden is. Er is niets, dat HET verleden heet. Ik heb een verleden, jij hebt een verleden. Dat is niet hetzelfde verleden.
Het gevolg is, dat de toekomsten, waar we naartoe gaan, verschillend zijn. We creëren onze eigen realiteit als soort en als individu.
Waar wij doorheen gaan in het nu, in deze lezing, in de twintigste eeuw, is een ogenblik van gemeenschap. Een gam, zoals Melvil zou zeggen. Een gam is de plek waar twee zeilschepen, twee walvisvaarders, elkaar op zee ontmoetten. Dat hebben we hier ook. Een gam. Een ogenblik van dialoog. En daarna gaat iedereen weer terug naar zijn eigen, private idaho's.
Maar datgene, dat jullie mee terugnemen naar die private idaho's, is de gewaarwording, dat de geschiedenis van de mensheid het centrale belang van de mens waarborgt. We zijn een onderdeel van een universeel avontuur. Wat met ons gebeurt, verkondigt het vertrouwen in een groot aantal universele processen en omstandigheden.
WE ZIJN NIET ONBELANGRIJK
We zijn niet vergankelijk, onbetekenend, zowel voor elkaar niet, als voor het grotere geheel.
Het is de waarheid van de psychedelica, die de inheemse gemeenschappen altijd al hebben geweten, en dat is, dat wij offers moeten brengen om de verkwistende reis door de stof te maken. Maar de verkwistende reis door de stof komt nu tot een eind.
We hebben de top quark gevonden, we hebben de super collider stil gelegd. Nu moeten we terugkeren naar de kwestie van de menselijke ziel. En daarvoor is niet veel tijd meer over. Maar de gereedschappen, die ons in handen zijn gegeven, zijn de beste gereedschappen, die er ooit zijn geweest: de verbinding met Gaia en de plantaardige geest van de planeet, die we proberen te spiegelen en op een menselijke schaal vast te leggen.
De natuur is vol belangstelling en affectie voor de mensheid.
Het is aan ons om te ontdekken, dat de mensheid in zichzelf - want we zijn op het pad van de ratio zo verzuurd geraakt - is VERBONDEN MET DE REST VAN DE NATUUR. Dit proces is gaande. Maar het is een geboorte. Het kan gemakkelijk gaan, omdat we aan deze kant meewerken, en het kan traumatisch worden, omdat we weerstand bieden en doen zoals McLuhan zei, "Erop aandringen om de automobiel uit het verleden te rijden en alleen de achteruitkijkspiegel te gebruiken." Dit is niet de manier om verder te gaan.
We moeten wakker worden, de koffie ruiken, de verlichting aan doen, get loaded en de toekomst van de mens in de richting sturen van de spiegel van aspiraties. Een dergelijke onderneming kunnen we vol vreugde overdragen aan degenen die na ons komen.
Nou, dat is het, geloof ik..."
Pauze
EINDE TRANSCRIPTIE
____________________________
POST SCRIPT door Indira
De laatste 'negatief', die McKenna zich in de lezing even niet kon herinneren is,
NIET VOORTPLANTEN
In een andere lezing zei Terence McKenna, dat hij de paddestoel (psilosybine) had gevraagd hoe de wereld moest worden gered. Het was een vraag geweest uit het publiek. Dus Terence vroeg de paddestoel hoe we de planeet konden redden.
De paddestoel antwoordde klip en klaar, "Ieder persoon zou in zijn leven niet meer dan één biologisch kind mogen maken."
Kort en krachtig. Terence dacht erover na en zei, dat - indien de mensheid wilde samenwerken en bereid zou zijn deze regulering integraal te volgen, de wereldbevolking in dertig jaar tot de helft zou zijn gereduceerd en wel op een natuurlijke wijze zonder oorlogen, ziekten, misdaad en genocide. Dus zonder de elite de gelegenheid te geven een groot spel met ons te spelen.
Je zou je moeten voornemen om helemaal geen kinderen te nemen, zodat je ruimte laat voor één ongelukje, dan zit je precies op je quotum. Anderen krijgen natuurlijk 'ongelukjes' aan de lopende band, maar desondanks kan het resultaat zijn, dat de menselijke natuur zichzelf reguleert en de ongebreidelde aanwas compenseert.
Terence vroeg zich wel af, hoe je zo'n regulering zou kunnen promoten, want uit zichzelf beheersen mensen zich niet. Er ligt immers nog steeds een groot taboe op de ethische, morele en sociale verantwoording met betrekking tot het feit, of mensen kinderen moeten nemen en het aantal kinderen, dat gezinnen en vrijgezellen zich ongebreideld toeëigenen.
Die campagne zou moeten worden gericht op de middenklassen van de westers civilisatie. Noord-Amerika, Europa, Australië en Nieuw Zeeland. Waarom?
Statistieken laten zien, dat een blank, rijk kind 980 keer meer consumeert aan grondstoffen en mineralen, metalen en plastics, dan een kind in Bangladesh of India, bijvoorbeeld. Terence zei, "Maar waar denk je, dat ze geboortebeperking promoten en sterilisaties forceren? In de arme landen, de pre-industriële landen, de producenten van voedsel!"
Als een man of vrouw in Bangladesh zou zeggen, "Ik bid tot God om me tien kinderen te schenken", dan denk je, "Die figuren zijn gek!" Maar de ecologische voetafdruk van hun tien kinderen zijn gelijk aan één enkel kind, dat is geboren bij een blanke, middenklasse, hoog opgeleide vrouw in één van de industriële democratieën, die nu dan ook bijna allemaal failliet gaan.
We moeten onze waarden anders stellen, zoals McKenna eerder zei, het zou belachelijk en immoreeel moeten zijn voor degenen in de rijke consumentenlanden om ÜBERHAUPT kinderen te hebben!
Het kweken van schaamte in deze mensen is één strategie. Een andere strategie zou zijn om kinderloosheid op een materiële manier aantrekkelijk te maken. Dat is voor de leeghoofden, die reeds in een staat van ontbinding leven. Weet iemand wat het kost om een kind groot te brengen? Waarschijnlijk meer dan een ton euro's. Al dat geld kun je uitsparen en voor andere zaken gebruiken. Bovendien kunnen vrouwen 90% van hun tijd aan zichzelf besteden in plaats van achttien jaar lang achter een kind aan te dweilen, dat je waarschijnlijk van minachting niet eens ziet staan.
Daarbij komt nog, dat degenen, die op middelbare leeftijd komen, steeds rijker en rijker worden. Ze krijgen massa's erfenissen in de vorm van vermogen en onroerend goed, wanneer familieleden sterven zonder kinderen, die anders hadden geërft. Dan krijg je het ene huis na het andere... de ene schat na de andere.
Wat we ermee bereiken is: macht terug bij de mensen zelf. We zijn klaar met de industrie, de banken en de rat race. Hoe minder mensen, hoe meer kwaliteit. Hoe meer kwaliteit, hoe minder materialisme. Hoe minder materialisme, hoe helderder het hart en de geest als voorbereiding op het Transcendentale Object aan het eind van de tijd in december 2012.
____________________________
NOTA BENE: Ik ga nader in op de theorieën van McKenna, novelty, natuurkunde, moderne fysica, de matrix van de westerse wetenschap, de I Ching en het eind van 7.000 jaar geschiedenis in Sodom & Gomorra. Zie Home voor een nadere beschrijving van dit recente boek.
____________________________
Hieronder legt Russell Means in een paar korte filmpjes
uit wat patriarchie is. Means is een Lakotah indiaan uit Dakota en leeft daar in
een reservaat. Hij heeft westerse opleidingen gevolgd, films gemaakt,
zoals De laatste der Mohicanen en heeft gevochten bij Wounded Knee in '68.
Daarna is hij bij zijn volk in het reservaat gaan wonen en zit vrijwillig
gevangen. Hij post wekelijks een update op YouTube over de gang van zaken
in het reservaat en over de toestand in Amerika met gevolgen voor de rest van de wereld.
Terence Mckenna was een van grootste intellectuelen van de vorige eeuw. Hij was behalve mathematicus en etnofarmacoloog een groot gebruiker van cannabis en psychedelica. Hij schreef er boeken over en gaf lezingen.
McKenna verwacht het Transcendentale Object aan het eind van de tijd in 2012. Als we op aarde blijven doen, wat we nu doen, lopen we tegen deze barrière te pletter. De ideologieën zijn bankroet en de wetenschap is in verwarring. Wat moeten we doen?
McKenna woonde met zijn gezin in de jungle van Hawaii en was van de buitenwereld afgesloten. Op 51 jarige leeftijd is een tumor hem fataal geworden. Enkele weken later brandde zijn bibliotheek uit. Vlak voor zijn dood merkte hij voor de camera op, "Het was een leven waard om de informatie van de plantenwereld aan de mensheid door te geven." Terence McKenna was een heel bijzonder mens.
Indira heeft van de audio hierboven een deel (40 minuten tekst) getranscribeerd en in het Nederlands vertaald. Enjoy!
________________________________________________________
TERENCE MCKENNA, NEW YORK CITY 1994 (21:00-59:00 min)
________________________________________________________
"Het universum bevindt zich in een asemptotische soort versnelling. En hierop is totaal geen acht geslagen. Niet alleen dat, het wordt door de wetenschap ontkend. De wetenschap zegt, dat alle interessante dingen zijn gebeurd aan het begin van de geboorte van het universum in hele korte tijdperken, waarin een aantal fysieke staten kwamen en gingen, waarin een aantal natuurwetten elkaar overtroffen. Maar na een paar minuten vestigde het universum zich in een gestage afkoeling, zoals wij het om ons heen waarnemen. En verder zegt de wetenschap, dat in een onbevattelijk verre toekomst de sterren zullen opbranden, de entropische hittedood zal inzetten, alle structuren zullen oplossen en dat het hele zaakje zal verdampen als een Alkasältzer tablet in een glas water.
Om een dergelijk entropisch beeld van het universum te kunnen vasthouden moet je het belang van biologie volkomen negeren. We leven toevallig rond een hele stabiele ster, die waarschijnlijk een levensduur heeft van zeven of acht miljard jaar. Dit heeft ons echter een vals gevoel gegeven van de stabiliteit en het draagvermogen van materie. De meeste sterren worden niet ouder dan een half tot een miljard jaar. Op deze kleine planeet is het leven gedurende 1,5 miljard jaar actief geweest. Het leven als een proces met [...] is zo hardnekkig als de sterren zelf. Eigenlijk nog meer.
Welnu, we weten, dat sterren eenvoudig grote kernreactors zijn, die uiteindelijk al hun brandstof verbruiken en ermee stoppen. Maar wat leven is, daarover zijn we het helemaal nog niet eens. Laat staan over intelligentie! Leven en intelligentie zijn de troefkaarten in het universele dek kaarten. We willen nu een planetaire civilisatie worden, we willen eeuwen lang electronische informatie opslaan. En we doen pas mee aan dit multiculturele spel sinds ongeveer vijftig jaar.
Het is duidelijk, althans voor mij, dat het leven een proces is, dat van even groot belang is voor de vormgeving van de uiteindelijke bestemming van het universum, als natuurkunde en chemie. En dat daarin ook intelligentie een rol speelt.
Nou, als je een universum hebt, dat doorbouwt op verkregen novelty (complexiteit en informatie) en dat zich steeds sneller en sneller opbouwt, dan heb je een universum, dat zijn aandeel in de tijd verbruikt, als het ware. Een universum, dat zich veel sneller naar zijn eind werkt, dan de wezens, die zich er middenin bevinden, kunnen vermoeden. En ik zei eerder, dat je om nog een sprankje hoop te kunnen hebben de hele wetenschappelijke voorstelling van het universum zal moeten dumpen.
Je moet tevens je eigen menselijkheid veel serieuzer nemen. Om ons de morele verplichting aan onszelf en elkaar te laten ontvluchten heeft de wetenschap de vergankelijkheid van de menselijke ervaring verkondigd. Dat we waren ontstaan op een klein planeetje bij een oninteressante ster in een doodgewoon melkwegselsel. We zijn niet meer dan dieren. We zullen tot ontwikkeling komen. We zullen tekeer gaan. We zullen een smerig spoor achterlaten en dat was het dan. Daarom moet het discussiëren over hogere waarden, liefde, ethische verplichting, enzovoort, verschrikkelijk ouderwets lijken.
Ik heb een totaal ander gezichtspunt. Ik ga terug naar de humanisten van de Renaissance. Ik denk, dat de mensen op deze planeet en het soort samenleving, waarin we leven, een voorbode is van een naderende... eh, ascentie naar hogere niveau's van novelty.
Niets komt onaangekondigd. Niets komt onverwacht, als je weet hoe je de tekenen moet lezen. Gedurende een zeer lange tijd is de mensensoort aan elkaar geklit en eisen technologie voor de manipulatie van energie, terwijl ze hun bevolking ongebreideld laten uitdijen om een onafgebroken culturele en technologische innovatie te bewerkstelligen.
De aanwezigheid van onszelf op deze planeet is het grootste bewijs, dat een of ander transcendentaal proces hier naartoe onderweg is.
Als dit een planeet was van apen, gletsjers, vlinders en kuddes kariboe's, zou de Darwiniaans evolutie - weliswaar met een paar tweaks - volkomen adequaat zijn om te verklaren, wat hier gaande is. Maar een acceleratie van het proces binnen een beperkt biologisch domein, dat ongeveer een miljoen jaar geleden is begonnen, is voor mij een teken, dat we nu de korte tijdperken binnen gaan. Daarmee bedoel ik de perioden, waarin de evolutie van novelty zo snel plaats vindt, dat overgangen van het ene domein naar het andere in feite in één mensenleven kunnen worden waargenomen.
Je moet een enorme intellectuele... eh, acrobatiek aan de dag leggen om te ontkennen, dat we met een snelheid van duizend kilometer per uur op een catastrofe afdenderen zonder dat iemand in staat is erachter te komen waar de remmen zitten.
Volgens mij zijn regeringen, wetenschappelijk industriële democratieën, eenvoudig bezig leiding te geven aan de terreur van de apocalyps, want ze hebben geen flauw vermoeden hoe ze de processen, die ze op gang hebben gebracht, moeten besturen en onder controle houden: bevolkingsaanwas, exploitatie van grondstoffen en mineralen, vervuiling van het milieu en het aanjagen van middenklasse verwachtingen in de harten van miljarden verarmde mensen in de Derde Wereld.
De instituten, die deze situatie hebben gecreëerd, hebben geen idee hoe ze dit moeten besturen en beheersen. Daarom komt er geen enkele vorm van leiderschap uit de top en daarom wordt alles naar een statische staat toegeleid.
Tegelijkertijd maakt de technologie - het downloaden van ideeën van mensen in het domein van de materie - ontegenzeggelijk en de klok rond vooruitgang. Ik bedoel, we hebben hardware, waarvoor we nog niet over de geschreven software beschikken. We hebben geen idee hoe we ons voordeel kunnen doen met de machines, die nu reeds zijn geïnstalleerd.
Er wordt geen planning gemaakt voor de evolutie van het integreren van onszelf in de technologie. Iedereen is vrij om alle soorten software, waarin ze zin hebben, te schrijven. Daarom kan niemand de gevolgen van deze technologische ontwikkeling voorzien, waar software, wetware, hardware aan elkaar worden gekoppeld. De planeet is gekrompen tot een enkel informatiepunt.
Het verstrijken van iedere dag, iedere week, brengt ons dichter en dichter bij een soort informationele tendentialiteit met elkaar. Welnu, ik geloof, als we het voorschrift, dat niets onaagekondigd plaats vindt, volgen, dat we uit hetgeen nu met ons gebeurt kunnen extrapoleren naar dit avontuur in transformationele novelty, die zich nu met een dermate aanwezigheid vlak vóór ons bevindt, dat deze een enorme schaduw werpt over het driedimensionale landschap van het historische wordingsproces.
En wij, modernen, hebben hiermee een groot probleem, want de enige vocabulair, die we hebben om met zoiets als dit te kunnen omgaan, is de vocabulair van ongeloofwaardige religies, die in discrediet zijn geraakt.
Vóór de opkomst van de wetenschap, vóór de opkomst van de technologie, toen de religies nog heersten over een veel tragere en gemakkelijk te besturen wereld, zagen grote denkers uit alle overtuigingen door middel van meditatie en goddelijke inspiratie, of wat dan ook, dat het avontuur van de mens een trip was van het demonische naar het goddelijke. En dat de geschiedenis op de een of andere manier het toneel was voor de verlossing van de mens. Dit wereldbeeld ging ten onder met de opkomst van het seculiere kapitalisme en de industriële democratie.
En toch, juist op het hoogtepunt van het traject van de onderneming van wetenschap en materialisme komt er nieuws uit het regenwoud, van de aboriginals uit de wereld, dat er nog andere technologieën bestaan, die er op zijn minst al zijn sinds de laatste ijstijd. Het zijn neurotechnologieën: quasi symbiotische relaties met planten, farmacologische benaderingen voor het manipuleren van het menselijk geheugen, aspiratie, statische kwesties, enzovoort.
Deze psychedelische intimidaties zijn aan ons gepresenteerd als naïeve bijgeloven van primiteiten, als het landschap van het Jungiaanse onderbewustzijn, als chaotische gebeurtenissen in het menselijk brein/verstandsysteem, enzovoort. Het zijn allemaal reductionistische verklaringen.
Ik geloof, dat deze psychedelische staten in feite ascenties zijn naar een hogere hiërarchie van informatie. En met 'ascenties' bedoel ik het woord in de dimensionale context, als mathematisch idee, dat we hier in een driedimensionale matrix zijn geïmplementeerd. Het verleden verbleekt tot onkenbaarheid. De toekomst verbleekt tot onkenbaarheid. En alleen de paar interessante processen op afstand, zoals zonsopkomst en de getijden, kunnen vol vertrouwen naar de toekomst worden gedelegeerd.
In tegenstelling hiermee zien sjamanen een hyperdmensionaal universum vol informatie. Ze zien het verleden, de oorsprongen. En ze zien het doel, de culminatie. De plek, waar de Oroboro slang zijn eigen staart in zijn bek neemt.
Wij, die zitten opgesloten in een lineaire geschiedenislijn, kennen dit perspectief niet. In plaats daarvan hebben wij een onmetelijke angst... een onmetelijke angst... voor de toekomst. We brengen de onkenbare toekomst in kaart met de veronderstelde ervaring van onze eigen dood, en omgekeerd. En we bouwen een universum, dat wordt gekenmerkt door existentionele ravijnen: de onbekende toekomst, de onvermijdelijkheid van de dood, en de onmogelijkheid van het intellectueel assimileren, wat dit betekent.
Sjamanisme is niet zo. Sjamanisme is een holografisch gezichtspunt. Fractals zijn structuren, waarvan de substructuren zijn ingebed.
Dus de loop van de geschiedenis van een heel volk kan worden gekend door te kijken naar de geschiedenis van een individu, of een familie. Alle subsets refereren aan alle niveau's eronder en erboven. Dit is totaal iets anders dan het soort lineaire geschiedenis, die wij krijgen in een hiërarchische, wetenschappelijke maatschappij. Het is veel kenmerkender voor ervaring.
Dit is een belangrijk punt, want de twee fenomenen, die ik onder jullie aandacht probeer te brengen en die pleiten voor hoop, zijn de rechtstreeks waarneembare accumulatie van novelty en de rechtstreeks waarneembare acceleratie van die accumulatie van novelty.
Nou, let op de woorden 'rechtstreeks waarneembaar' (self-evident). Om deze dingen waar te nemen hoef je geen gevorderde wiskunde te hebben gestudeerd. Dit zijn geen zaken, die worden onthuld aan de bezitters van postdoctorale titels. Dit zijn zaken, die je kunt weten door de wereld aan te voelen.
De structuur van een lineaire samenleving heeft het individu ontmanteld. We hebben ons allemaal het idee laten aanpraten, dat we sociale atomen zijn in een machine, die sneller loopt dan wijzelf en voor een groter doel, dan wij kunnen bevatten.
Dit is natuurlijk lariekoek. Naarmate je je verder verwijdert van het individu, zakt het bewustzijn over hetgeen er aan de hand is naar steeds lagere, amoebe-achtige niveau's. We hebben het bewustzijn van het kabinet Giulliani... [publiek lacht], het bewustzijn van de Amerikaanse regering. Kijk, als de spoeling dun wordt, wordt alles steeds primitiever, steeds meer eenvoudig een kwestie van stimulus en response (prikkel en reactie).
Maar jij, het verondersteld betekenisloze atoom in het centrum van dit proces, maakt hele subtiele beoordelingen, neemt allerlei soorten informatie tot zich, vergelijkt, contrasteert, weegt, begrijpt, zoekt naar bewijs. Dit is de meest subtiele vorm van denken, die plaats vindt. Maar we eisen niet ons verstand terug. We zoeken naar geïnstitutionaliseerde begeleiding. Maar toch waren het de instituties, die ons naar dit moment hebben toegeleid...
Het karakter van deze volgende sprong vooruit naar de novelty kan naar mijn mening gemakkelijk worden onderscheiden. Het betreft het wegvallen van gebondenheden, het wegvallen van grenzen. Dat is wat nu gebeurt.
Dit is de reden waarom grote rijkdom en grote armoede met elkaar om de tafel moeten gaan zitten. Dit is de reden waarom de Eerste Wereld en de Derde Wereld met elkaar overeen moeten komen. Dit is de reden waarom homo's en hetero's met elkaar tot overeenstemming moeten komen. Er is het wegvallen van hokjes gaande.
Dit is al heel lang gaande. Maar het heeft eerst onze perifere technologiën aangetast praktisch zonder het op te merken.
VALS-EGO
We zijn gegaan van een wereld, waar informatie zich voortbewoog met de snelheid van een galopperend paard, naar een wereld, waar alle informatie tegelijkertijd aanwezig is. Ruimte is slechts een illusie van de straat. Iedereen met een computernetwerk en al zijn verbindingen weet, dat de wereld een soort virtueel punt is geworden. En toch houden we vast aan de meest giftige fictie om uit de ervaring van overheersing te komen. Het is de fictie van het individuele ego.
De instandhouding van de illusie van vals-ego zorgt voor een zachte overgang naar een Nieuwe Wereldorde. Want mensen staan met één been in de gedematerialiseerde, collectivistische, virtuele, gevoelsmatige, op ervaring gebaseerde toekomst, maar ze hebben ook nog één been in het consumentenfetisjistische, geobjectiveerde, geconstipeerde, lineaire, hebberige, klassenbewuste, seksbewuste, rassenbewuste verleden.
En ieder van ons vormt een eenheid van deze kenmerken. Ieder van ons probeert een soort... legering te maken van onze verborgen, dysfunctionele, culturele verleden en de onwaarschijnlijk uitdagende, niettemin schrikaanjagende, dimensionalistische, grenzenloze, polymorfische, polyamere toekomst.
En wat mij betreft is de rol, die de psychedelica hierin spelen, van cruciaal belang. Ze zijn namelijk de catalysators voor verandering. Als je niet even hard meeholt met de algemene vloedgolf van novelty, brengen de psychedelica je op snelheid [publiek lacht]... De samenleving zal gaan van uitermate onbegrijpelijk en verschrikkelijk naar gewoon verschrikkelijk!
Als je wel op snelheid bent met de culturele vloedgolf en je neemt op dat moment psychedelica, wordt je... eh, een bron van kalmte, die een weten verspreidt.
HET TRANSCENDENTALE OBJECT AAN HET EIND VAN DE TIJD
Want je moet je niet vergissen! Naarmate we de afstand sluiten met het Transcendentale Object aan het eind van de tijd, ontstaat er een grote hoeveelheid opgehoopte vibratie op de hoofdstructuren van het sociale vliegerpapier. Als het vliegerpapier niet tijdens de vlucht kan worden bijgesteld, zullen we aan stukken worden gereten op het moment, dat we deze barrière ontmoeten.
H.J. Wells zei in 1905, "Geschiedenis is een wedloop tussen opvoeding en catastrofe." Het wordt een photo finish [publiek grinnikt]. Als we het nog net op het nippertje halen en de natuur komt tot het besluit, dat intelligentie nooit meer aan het spel mag meedoen, is dat een geweldige tragedie, want we gingen niet ten onder zonder strijd. We hebben de technologieën, de ideologie, het mededogen voor elkaar. We zijn geen verloren zaak, nog niet. Maar we kunnen wel verloren gaan...
En dan zeggen mensen, "Nou, wat moet er dan worden gedaan?" Weet je wel. Het is de Tolstoiaanse kwestie, "Welnu, wat moet er worden gedaan?"
Ik ben door dat hele gedoe gegaan van Berkeley [Universiteit in Californië] in de jaren zestig en al die dingen en ik ben zeer beducht voor opgestreken politieke voorschriften over wat moet worden gedaan. Ik bedoel, we zagen, dat de beste impulsen in het marxisme uitliepen op de meest verschrikkelijke, geregimenteerde en totalitaire maatschappijen. Goede wil is niet genoeg. Dus wat moeten we doen?
Volgens mij is het antwoord hierop niet alleen 'niets', maar aanzienlijk minder dan niets... [publiek valt uit zijn stoel van het lachen]. En wat ik daarmee bedoel is, dat de ware oplossingen voor onze problemen zich bevinden in een reeks negatieven.
NIET GELOVEN
Ideologie heeft deze planeet vergiftigd. Ideologie is bankroet. Het is een oppervlakkig spelletje. Het is een schimmenspel. Het is alleen voor Marx... en Marx! Het is beneden je waardigheid als een LICHAAM om je met ideologie in te laten. En trouwens, waar staat met grote letters geschreven, dat de sprekende aap de aard van het zijn moet leren begrijpen?
Geloof is dus een onvoorstelbare blindganger bij het zoeken naar intellectuele waarheid, want geloof sluit APRIORI het GELOOF in de GEDACHTE in. Dit is zelfbeperking. Je bent je eigen politieagent geworden. En de ideologieën van de twintigste eeuw zijn zo oppervlakkig en in elkaar geflanst - en giftig voor menselijke waarden - dat ze het sowieso niet waard zijn om in te geloven. We moeten ons dus deconditioneren van geloof.
Sommigen noemen het cynisme. Ik noem het gezond verstand. Ik ben geen cynisch persoon. Maar ik kan wel de Shit van de Shinola onderscheiden! En ik verwacht niet, dat de mensen, die dat niet kunnen, veel respect krijgen van de rest van ons...
Wat wil het zeggen, als je een optimist ben en dat dat betekent, dat je niet het verschil mag benoemen tussen schoenpoets en faecaliën. Dat is belachelijk! Goed, geloof dus niet!
Het volgende, dat eruit voortkomt, is een sterker verbod,
NIET VOLGEN
Volgen is een smakeloze situatie om je in te bevinden. HUISDIEREN volgen. VICE presidenten volgen. En slechte daden volgen! Dus waarom zou je volgen?
Al deze guru's, gachee's, rochie's en rishi's zijn flipflap artiesten. Ze hebben duizenden jaren de tijd gehad om al dit bedrog te verzinnen en het op jou los te laten. Geloof me maar, want ik weet het. Ik ben herstellend van het katholicisme. Je moet [publiek ligt dubbel van het lachen]... jezelf vrijvechten van het geloof en daarna nooit meer volgen. Niet volgen dus. Het is een obsoleet, smakeloos iets en er zit geen enkele menselijke waardigheid in!
Nu komt een moeilijke. Deze is radicaler. Degene, waarvan ik geschokt zou kunnen raken.
NIET CONSUMEREN
Niet consumeren omwille van duidelijke redenen en minder duidelijke redenen. De duidelijke redenen zijn, dat het fetisjisme [obsessieve verafgoding] van objecten, die zijn gemaakt van materie, de planeet kapot maakt. Als iedereen op aarde had wat de mensen hier op de eerste rij hebben, zou er niet voldoende metaal, glas, plastic en olie op de planeet zijn om de miljarden mensen, die nu aspiraties hebben, van deze levensstijl te voorzien.
Al die rommel maakt je trouwen toch niet gelukkig.
Kort geleden had ik een ervaring met mijn '75 Ford Granada, die midden in de nacht in elkaar stortte. Ik moest dus een nieuwe auto kopen. Ik ging een jaar naar beneden en een merk omhoog. Ik kocht een '74 BMW en ik betaalde er maar twee grant voor. Ik garandeer je, als je eenmaal dat kleine ding op het stuur hebt zitten, het vierdelige logo, heb je het negentig duizend dollar model niet meer nodig.
Dit moeten we allemaal doen: ANTIEK KOPEN.
Consumeer niets, dat nog niet gemaakt is. Er is ontzettend veel rotzooi, dat al is gemaakt. Je vindt het overal. Ik zie het in Manhattan, waar ik een [...] vond. Wat wij moeten doen, weet je wel, is onze waarden opnieuw ijken, zodat datgene, wat nieuw is, stinkt. Het is smakeloos, déclassé... onthutsend... datgene, wat je niet in de betere huizen aantreft [publiek grinnikt].
Hoe ouder dingen zijn hoe beter ze zijn. Hier is een stoel van vijftig jaar oud. Mooi! Hier is er een van vijfhonderd jaar oud! Dat is nòg mooier!
We moeten ophouden met consumeren. Ik wil niet suggereren, dat we allemaal afficionados van Chippendale meubilair moeten worden en dat soort dingen. Dat ligt ook niet in de bedoeling. Maar het onophoudelijke fetisjisme [de geilheid] voor consumentenartikelen vernietigt de planeet.
En dan tenslotte... Oh, nee. Niet tenslotte. Er is er nog een na deze, maar een andere negatief... en dit is nog een beetje moeilijker om te doen. Hiervoor heb je een beetje moed nodig, het is verraderlijk.
NIET KIJKEN
We moeten niet kijken. Kijken is een vorm van voyeuristische, sado-masochistische afwijking, die we onszelf toestaan, omdat we denken, dat het zo belangrijk is, omdat er zoveel mensen kijken. Maar volgens mij is dat niet waar. Ik denk, dat kijken op onvoorstelbare wijze je krachten verzwakt.
Miljoenen mensen leven als larven en kijken 6,5 uur per dag naar de televisie. Zolang ze in hun huis blijven hangen en per telefoon hun boodschappen doen, is iedereen blij. Maar deze mensen participeren helemaal niet meer in de samenleving. Ze zijn de doelgroep en ze consumeren. Ze consumeren de media, het amusement, de kleding, de stijlen, de merken. Ze zijn de morons, die het systeem op gang houden. Ik neem aan, dat de meesten mensen, die hier vanavond zijn, dat niet doen. Wij zijn juist degenen, die al deze kwesties aan de orde stellen.
Dat wil zeggen, ik heb het gevoel dat ik dat doe. Ik schrijf boeken. Ik produceer ideeën. Ze gaan de hele markt over. Harper & Bantam kan het niets schelen wat ik schrijf. Zij maken zich alleen druk over de verkoop van boeken. "Product nummer 4328 E sub F, hoe doet dit het in de markt?"
Kijk niet. Want als je kijkt, zit je niet in het centrum der dingen. Ik spreek hier over het terugeisen van de ervaring.
TERUGEISEN VAN ERVARING
Dit is ons afgenomen. Dit is de reden, waarom de nieuwe muziek- en dansculturen zo belangrijk zijn. Daarom is de drugscultuur zo belangrijk. Daarom is de viering van seksuele minderheden zo belangrijk. Dit heeft allemaal te maken met wie je werkelijk bent en wat je WERKELIJK voelt. En daarna ervaren. Je moet weten, dat je geen bezit bent. Je hoort niet bij hem of haar, of hen of het.
Maar ons wordt verteld, dat we moeten integreren, dat we verstandig moeten zijn. Dit is NIET WAAR.
We creëren een wereld, die zich verheugt in diversiteit, die de uniciteit van ieder persoon celebreert. De complexificatie van onze soort is direct afhankelijk van de complexiteiten, die ieder van ons aan het proces bijdraagt. De diversiteit, die zich door de samenleving heen verspreidt, gaat gepaard met het verdwijnen van hokjes en paaltjes en perkjes, gebondenheden en begrenzingen.
Volgens mij is het onvermogen van de wetenschap om iets te begrijpen van mensen in de wereld als een onderdeel van de natuur, om iets te begrijpen van kunst, liefde, haat, aspiratie, angst... het onvermogen om hiermee iets te doen, is het onvermogen om in overeenstemming te komen met het transcendentale aspect van de realiteit. WIJ zijn het beste bewijs, dat er iets buitengewoons ongebruikelijks op deze planeet gebeurt. En dat het niet iets is, dat miljoenen jaren zou moeden duren.
Het begon ongeveer 20.000 jaar geleden. Het is een zelf-ontwikkelend, zelf-expanderend, zelf-definiërend proces. En het maakt geen gevangenen. Er is geen weg terug. Er is geen weg terug vanaf het momentum dat de geschiedenis werd toegevoegd aan het menselijke voorstellingsvermogen. Er is alleen een weg vooruit naar, wat wordt genoemd een voorwaartse vlucht via kunst, via design, via bestuur en integratie. We moeten de pedaal van de kunst op de plank trappen.
We hebben onze gemeenschappen nimmer ontworpen. We hebben onze gemeenschappen nimmer bestuurd, noch ons leven. We hebben nooit geprobeerd een ESTHETISCHE AGENDA te dienen. En daarom hebben we er een puinhoop van gemaakt.
In afwezigheid van een esthetische agenda hebben we een dierenstal op wereldschaal neergezet. Dus nu is het tijd om af te rekenen. En juist op het moment van sluiting is de catalysator een combinatie van technologieën, solide technologieën, en farmacologie. De wereld, die we achterlaten, de wereld, onze mislukte wereld, was een wereld van ideologieën en mechanistische technologieën.
De ideologieën gaan stuk voor stuk het riool in. Marxisme, freudianisme, fascisme. Stuk voor stuk zullen ze in discrediet worden gebracht. Ze kunnen zich niet handhaven en de technologieën kunnen niet worden gehandhaafd. Ze vervuilen, ze ontmenselijken, ze vernielen de planeet.
Er komt een wereld in de plaats, waarin drugs de ideologieën vervangen. Daarom zijn drugs zo angswekkend voor degenen, die ertegen zijn. Daarom zeggen die figuren, "Je wilt ONTSNAPPEN! Je neemt drugs om te ontsnappen!"
- DAT KLOPT! [publiek gaat plat van het lachen]... je wilt ontsnappen aan het fascisme, communisme, socialisme, existentialisme, de fenomenologie en het posititvisme! Al die ellende! Je wilt ontsnappen aan ideologie en terugkeren naar de gevoelde aanwezigheid van het lichaam. Dat betekent drugs en seks en syncopated muziek [applaus].
HET BEËINDIGEN VAN TIJD
En parallel aan deze ontwikkeling in verschillende sectoren van de samenleving is het vestigen van ons voorstellingsvermogen door het bouwen van data bases, die rechtstreeks toegankelijk zijn en die het verleden van de mens direct in het nu plaatsen.
Tot de oplossing van grenzen, waarover ik spreek, behoort de verdeling tussen verleden, heden en toekomst. Dit is wat het betekent om de Newtoniaanse tijd te beëindigen. Het betekent, dat het verleden, het heden en de toekomst een gemeenschappelijk domein worden, waar iedereen wakker wordt voor het feit - dat altijd kon worden waargenomen - dat er eenvoudig niet één verleden is. Er is niets, dat HET verleden heet. Ik heb een verleden, jij hebt een verleden. Dat is niet hetzelfde verleden.
Het gevolg is, dat de toekomsten, waar we naartoe gaan, verschillend zijn. We creëren onze eigen realiteit als soort en als individu.
Waar wij doorheen gaan in het nu, in deze lezing, in de twintigste eeuw, is een ogenblik van gemeenschap. Een gam, zoals Melvil zou zeggen. Een gam is de plek waar twee zeilschepen, twee walvisvaarders, elkaar op zee ontmoetten. Dat hebben we hier ook. Een gam. Een ogenblik van dialoog. En daarna gaat iedereen weer terug naar zijn eigen, private idaho's.
Maar datgene, dat jullie mee terugnemen naar die private idaho's, is de gewaarwording, dat de geschiedenis van de mensheid het centrale belang van de mens waarborgt. We zijn een onderdeel van een universeel avontuur. Wat met ons gebeurt, verkondigt het vertrouwen in een groot aantal universele processen en omstandigheden.
WE ZIJN NIET ONBELANGRIJK
We zijn niet vergankelijk, onbetekenend, zowel voor elkaar niet, als voor het grotere geheel.
Het is de waarheid van de psychedelica, die de inheemse gemeenschappen altijd al hebben geweten, en dat is, dat wij offers moeten brengen om de verkwistende reis door de stof te maken. Maar de verkwistende reis door de stof komt nu tot een eind.
We hebben de top quark gevonden, we hebben de super collider stil gelegd. Nu moeten we terugkeren naar de kwestie van de menselijke ziel. En daarvoor is niet veel tijd meer over. Maar de gereedschappen, die ons in handen zijn gegeven, zijn de beste gereedschappen, die er ooit zijn geweest: de verbinding met Gaia en de plantaardige geest van de planeet, die we proberen te spiegelen en op een menselijke schaal vast te leggen.
De natuur is vol belangstelling en affectie voor de mensheid.
Het is aan ons om te ontdekken, dat de mensheid in zichzelf - want we zijn op het pad van de ratio zo verzuurd geraakt - is VERBONDEN MET DE REST VAN DE NATUUR. Dit proces is gaande. Maar het is een geboorte. Het kan gemakkelijk gaan, omdat we aan deze kant meewerken, en het kan traumatisch worden, omdat we weerstand bieden en doen zoals McLuhan zei, "Erop aandringen om de automobiel uit het verleden te rijden en alleen de achteruitkijkspiegel te gebruiken." Dit is niet de manier om verder te gaan.
We moeten wakker worden, de koffie ruiken, de verlichting aan doen, get loaded en de toekomst van de mens in de richting sturen van de spiegel van aspiraties. Een dergelijke onderneming kunnen we vol vreugde overdragen aan degenen die na ons komen.
Nou, dat is het, geloof ik..."
Pauze
EINDE TRANSCRIPTIE
____________________________
POST SCRIPT door Indira
De laatste 'negatief', die McKenna zich in de lezing even niet kon herinneren is,
NIET VOORTPLANTEN
In een andere lezing zei Terence McKenna, dat hij de paddestoel (psilosybine) had gevraagd hoe de wereld moest worden gered. Het was een vraag geweest uit het publiek. Dus Terence vroeg de paddestoel hoe we de planeet konden redden.
De paddestoel antwoordde klip en klaar, "Ieder persoon zou in zijn leven niet meer dan één biologisch kind mogen maken."
Kort en krachtig. Terence dacht erover na en zei, dat - indien de mensheid wilde samenwerken en bereid zou zijn deze regulering integraal te volgen, de wereldbevolking in dertig jaar tot de helft zou zijn gereduceerd en wel op een natuurlijke wijze zonder oorlogen, ziekten, misdaad en genocide. Dus zonder de elite de gelegenheid te geven een groot spel met ons te spelen.
Je zou je moeten voornemen om helemaal geen kinderen te nemen, zodat je ruimte laat voor één ongelukje, dan zit je precies op je quotum. Anderen krijgen natuurlijk 'ongelukjes' aan de lopende band, maar desondanks kan het resultaat zijn, dat de menselijke natuur zichzelf reguleert en de ongebreidelde aanwas compenseert.
Terence vroeg zich wel af, hoe je zo'n regulering zou kunnen promoten, want uit zichzelf beheersen mensen zich niet. Er ligt immers nog steeds een groot taboe op de ethische, morele en sociale verantwoording met betrekking tot het feit, of mensen kinderen moeten nemen en het aantal kinderen, dat gezinnen en vrijgezellen zich ongebreideld toeëigenen.
Die campagne zou moeten worden gericht op de middenklassen van de westers civilisatie. Noord-Amerika, Europa, Australië en Nieuw Zeeland. Waarom?
Statistieken laten zien, dat een blank, rijk kind 980 keer meer consumeert aan grondstoffen en mineralen, metalen en plastics, dan een kind in Bangladesh of India, bijvoorbeeld. Terence zei, "Maar waar denk je, dat ze geboortebeperking promoten en sterilisaties forceren? In de arme landen, de pre-industriële landen, de producenten van voedsel!"
Als een man of vrouw in Bangladesh zou zeggen, "Ik bid tot God om me tien kinderen te schenken", dan denk je, "Die figuren zijn gek!" Maar de ecologische voetafdruk van hun tien kinderen zijn gelijk aan één enkel kind, dat is geboren bij een blanke, middenklasse, hoog opgeleide vrouw in één van de industriële democratieën, die nu dan ook bijna allemaal failliet gaan.
We moeten onze waarden anders stellen, zoals McKenna eerder zei, het zou belachelijk en immoreeel moeten zijn voor degenen in de rijke consumentenlanden om ÜBERHAUPT kinderen te hebben!
Het kweken van schaamte in deze mensen is één strategie. Een andere strategie zou zijn om kinderloosheid op een materiële manier aantrekkelijk te maken. Dat is voor de leeghoofden, die reeds in een staat van ontbinding leven. Weet iemand wat het kost om een kind groot te brengen? Waarschijnlijk meer dan een ton euro's. Al dat geld kun je uitsparen en voor andere zaken gebruiken. Bovendien kunnen vrouwen 90% van hun tijd aan zichzelf besteden in plaats van achttien jaar lang achter een kind aan te dweilen, dat je waarschijnlijk van minachting niet eens ziet staan.
Daarbij komt nog, dat degenen, die op middelbare leeftijd komen, steeds rijker en rijker worden. Ze krijgen massa's erfenissen in de vorm van vermogen en onroerend goed, wanneer familieleden sterven zonder kinderen, die anders hadden geërft. Dan krijg je het ene huis na het andere... de ene schat na de andere.
Wat we ermee bereiken is: macht terug bij de mensen zelf. We zijn klaar met de industrie, de banken en de rat race. Hoe minder mensen, hoe meer kwaliteit. Hoe meer kwaliteit, hoe minder materialisme. Hoe minder materialisme, hoe helderder het hart en de geest als voorbereiding op het Transcendentale Object aan het eind van de tijd in december 2012.
____________________________
NOTA BENE: Ik ga nader in op de theorieën van McKenna, novelty, natuurkunde, moderne fysica, de matrix van de westerse wetenschap, de I Ching en het eind van 7.000 jaar geschiedenis in Sodom & Gomorra. Zie Home voor een nadere beschrijving van dit recente boek.
____________________________
Hieronder legt Russell Means in een paar korte filmpjes uit wat patriarchie is. Means is een Lakotah indiaan uit Dakota en leeft daar in een reservaat. Hij heeft westerse opleidingen gevolgd, films gemaakt, zoals De laatste der Mohicanen en heeft gevochten bij Wounded Knee in '68. Daarna is hij bij zijn volk in het reservaat gaan wonen en zit vrijwillig gevangen. Hij post wekelijks een update op YouTube over de gang van zaken in het reservaat en over de toestand in Amerika met gevolgen voor de rest van de wereld.